★★★★★

Toy Story 3

Sonlara doğru elele tutuşma sahnesinde, bi de filmin finalinde ağlamadım, ağlamam. Up'ın başındaki hayat hikayesinde de ağlamamıştım zaten. Allahtan sağımda solumda oturan, tanımamama rağmen film boyunca kankaymışçasına hep beraber katıla katıla güldüğümüz adamlar da çaktırmadan burunlarını siliyomuş gibi yapıyolardı da beni farketmediler.

Koca salon hep beraber 7 yaşında çocuk olduk, çok leziz bi deneyimdi.

Finding Nemo'yu 'gidiyo hocam' diye bööyle cips yer gibi seyretmiştim. Önceki Toy Storyler de iyiydi ama beni bunun yarısı kadar etkilediğini hatırlamıyorum açıkçası. Monsters Inc, Incredibles filan hep eglenceliydi, Ratatouile'yi bayağı beğenmiştim, Wall-e'yi bayılarak izlemiştim, Up'ı da bayağı bi şeyettim ama en keyif aldığım Pixar filmi bu oldu yanılmıyosam. Resmen bir başyapıt, yaş maş bakmayın, hemen gidin, kaçmasın. Hatta kendiniz gitmekle kalmayın, yolda yakaladığınızı götürün, sokaktaki teyzenin başı kel mi? Belki bi yıl sonra bu filmin bana neler hissettirdiğini unutunca Ratatouille'nin daha keyifli, Wall-e’nin daha usta işi olduğunu düşünürüm, ama zannetmiyorum.

15 yıl sonra gelen edit: Unutmadım, unutmam, hayatımda seyrettiğim en iyi filmlerden biriydi, hala da bütün o şahane Pixar fılmlerinin arasında en sevdiğim, en hayran olduğum bu. Hatta Toy Story 4’ü çektiklerinde çok kızdım, bu hikayeyi bu kadar muhteşem bitirdikten sonra, accuk daha para kazanalım diye üzerine ekleme yapmalarını çok seviyesiz buldum. Film kötü müydü, diildi, ama bunun (üçün) yanına yaklaşamaz, eline su dökemez. Ayıp. Bunu hala seyretmediyseniz çok şanslısınız. Bu filmi ilk defa seyredip hüngür şakır ağlamanızın keyfini kıskanıyorum.